donderdag 31 maart 2011

Over Stichting De Buitenkans

Over Stichting De Buitenkans

Over De Buitenkans

Een op de vier Nederlanders krijgt in zijn of haar leven te maken met geestelijke gezondheidsproblemen. Toch stuiten mensen met psychische of psychiatrische problemen vaak op onbegrip. Zij voelen zich uitgesloten, of worden uitgesloten. Want helaas zorgen taboes en beeldvorming er voor dat deze mensen niet open over hun problematiek durven te praten. De beeldvorming over geestelijke problematiek is overheersend negatief.

Strategie

De Buitenkans werkt aan een andere en meer eerlijke beeldvorming. Werken aan beeldvorming is werken met een lange adem. Dat weet de Buitenkans en dat bevestigen wij. Veel organisaties in de geestelijke gezondheidszorg werken aan beeldvormingsactiviteiten. De Buitenkans doet dat ook. Maar net even anders.

Samen

De Buitenkans wil ervaringen van de zorggebruiker en hun directe omgeving horen en laten horen. Wij willen persoonlijke capaciteiten stimuleren en zo gemeenschappelijk nieuwe kansen en mogelijkheden voor mensen met geestelijke gezondheidsproblemen creëren.

Daarom vinden wij dat juist bij beeldvormingsactiviteiten de zorggebruikers een actieve rol hebben. Zij zijn de ervaringsdeskundigen als het gaat om de zorg en kansen die zij krijgen. Maar ook initiatieven, passend binnen de doelstellingen, van beleidmakers, verantwoordelijken of hulpverleners in de geestelijke gezondheidszorg gericht op beeldvorming omarmen wij.

Gewoon doen

De Buitenkans wil de gelegenheid bieden om activiteiten gericht op ontmoeting en beeldvorming te stimuleren. Werkende wijs ontwikkelen wij kleinere en grotere beeldvormingsactiviteiten. Wij gaan samenwerking aan en zoeken aansluiting bij bestaande activiteiten. In eerste instantie richt de Buitenkans zich op de regio Noord-Kennemerland en daarna op Noord-Holland-Noord inclusief West-Friesland. Om op landelijk niveau actief te worden of aansluiting te verkrijgen met vergelijkbare landelijke projecten zien wij mogelijkheden. Wij willen steeds meer vlinders laten vliegen door gewoon te doen.

Samenwerking De Buitenkans en GGZ-NHN

Als aanbieder van psychiatrische behandeling heeft GGZ-NHN een belangrijke taak in de vermaatschappelijking van de geestelijke gezondheidszorg. Doelstellingen van de Buitenkans en GGZ-NHN raken elkaar daarin. Met namen op het terrein of in gebouwen van GGZ-NHN geeft zij het beleid van de omgekeerde integratie vorm en is dan vaak ook organisator. Activiteiten die plaatsvinden hebben als doel een meerwaarde te creëren voor de gemeenschap en de zorggebruikers. De evenementengroep van GGZ-NHN stelt jaarlijks een evenementen kalender samen en kan een door GGZ-NHN beschikbaar gesteld budget besteden. De Buitenkans en de evenementengroep willen samenwerken zodat zorggebruikers kunnen deelnemen aan activiteiten of evenementen.


© Stichting De Buitenkans. Deze website is Powered by Joomla! en gerealiseerd door I-Connect, GGZ NHN.
Gepost door op Geen opmerkingen:

Opening Week van de Psychiatrie Drenthe



In Emmen werd afgelopen maandag de Week van de Psychiatrie muzikaal geopend in theater De Muzeval, met optredens van de Nederpop band Asman uit Assen en de Luuk Peters band.

Voorafgaand aan deze optredens sprak de directeur van GGZ Zuid oost Drenthe, Hans van der Sluis, over "Waardevolle Zorg", het thema van de Week van de Psychiatrie
Margriet Banak was de gastvrouw van deze middag.

Anita Eggens
Gepost door op Geen opmerkingen:

Uitbehandeld maar niet Opgegeven - 2 delen | DUTCH DOCUMENTARIES | Open Eye Filmworks

Uitbehandeld maar niet Opgegeven - 2 delen | DUTCH DOCUMENTARIES | Open Eye Filmworks

Uitbehandeld maar niet Opgegeven

Film over psychiater Detlef Petry en zijn chronische patiënten.

Uitbehandeld, maar niet opgegeven is een documentair tweeluik over een psychiater in Maastricht, die op zeer persoonlijke wijze met zijn patiënten omgaat. Een omgang waarvoor hij in 2001 de ereprijs voor rehabilitatie van het Nationaal Fonds voor de Geestelijke Volksgezondheid voor kreeg.

Psychiater Detlef Petry is van Duitse afkomst en werkt in het psychiatrische ziekenhuis Vijverdal te Maastricht. Vijfentwintig jaar geleden is hij bewust naar Nederland geëmigreerd. Hij verzette zich vanaf de jaren zestig van de vorige eeuw tegen het hiërarchisch denken en de geringe tolerantie in Duitsland. Hij was voortdurend bezig met de gevolgen van de tweede wereldoorlog. Waarom werden de gruwelijke feiten van deze oorlog door zijn vader en diens leeftijdgenoten verzwegen en verdrongen? Persoonlijk greep het hem zeer aan, dat zijn vader een voormalige SS-er was. Wat is er gebeurd, was zijn voortdurende vraag.

Nederland was een van de landen, waar zijn vader als SS-er binnen marcheerde. Petry wilde iets goedmaken als Duitser. Een andere belangrijke drijfveer in zijn werk waren zijn observaties hoe inhumaan er in Duitsland, maar ook in Nederland tot het begin van de jaren zeventig omgegaan werd met chronisch psychiatrische patiënten. Patiënten werden platgespoten, vastgebonden en behandeld met elektroshocks. Petry wilde het allemaal anders doen. Hij ziet zijn patiënten als persoonlijkheden. Hij legt geen nadruk op hun handicaps, nee op hun mogelijkheden. Hij wordt door hen geaccepteerd als een partner, niet alleen als psychiater. Door zichzelf te zijn, door zijn charisma, door te luisteren ipv iets op te dringen en mee te gaan in de `gekte` heeft hij respect en vooral een plekje verworven bij zijn patiënten en hun familie. Petry gaat met zijn patiënt terug naar een plek, die hem of haar dierbaar is. Met de dame, die denkt Australische te zijn, praat hij over de voor- en nadelen van het Nederlandse klimaat. Terwijl zelfmoord binnen psychiatrische afdelingen iets zeer regelmatigs is, is er op de afdeling van Petry de laatste tien jaar geen enkele zelfmoord(poging) geweest. Petry in zijn werk volgen betekent ook de familie van de patiënten leren kennen. Bij het verkennen van de mogelijkheden van de patiënten betrekt hij altijd de familie. Hoe was hij of zij vroeger. Waar ging het fout?

Wat kan er hersteld worden van het gebroken glas, dat de psyche vaak is?

In het eerste deel ´Jean-Mari´ staat de persoonlijke omgang tussen chronisch patiënt Jean-Mari Sepp en Petry centraal. Patiënt en psychiater kennen elkaar al ruim vijfentwintig jaar. Beiden lijken meer elkaars maatjes dan behandelaar en patiënt. Respect en persoonlijke aandacht in plaats van pillen. Desondanks moet Petry toegeven, dat medicatie vaak extra nodig blijft. In deze film verhuizen de patiënten van Petry van de vroegere hoogbouw naar kleinere huizen. Het is iets, waarvoor Petry zich jarenlang heeft ingezet.


In het tweede deel ´Marian´ wordt de plotselinge crisis van Marian Vroemen, een van Petry´s patiënten gevolgd. Petry weet haar weer in rustig vaarwater te krijgen, wanneer hij samen met haar naar haar geboorteplek terugkeert. Zelf confronteert Petry zich met zijn Duitse verleden tijdens een ontmoeting met zijn vader, een voormalig SS-er en een kliniek, waar psychiatrische patiënten tijdens de tweede wereldoorlog massaal vergast werden.
2005, NCRV, 2x40 minuten

Gepost door op Geen opmerkingen:

Fotofestival ‘Waardevolle zorg’

http://www.basisberaad.nl/weekvandepsychiatrie/WvdP2011_fotofestival.pdf

Fotofestival ‘Waardevolle zorg’
Fotomakers gezocht!

In de Week van de Psychiatrie organiseert Basisberaad het fotofestival
‘Waardevolle zorg’. Een fotofestival voor en door mensen met een
achtergrond in de geestelijke gezondheidszorg, maatschappelijke opvang en
verslavingszorg. We dagen je uit je eigen foto(s) te maken en in te sturen!

Je eigen foto(s)
Maak een kiekje van een waardevol moment in de zorg, waar jij wat aan
hebt gehad. Bedenk een pakkende titel en een overtuigend verhaaltje. En
wie weet ben jij de winnaar, van de beste foto van waardevolle zorg 2011.
Alles is mogelijk en creativiteit wordt beloond!

Het fotofestival
Het festival vindt plaats op donderdag 31 maart (locatie volgt). De 10 beste
foto’s worden geëxposeerd tijdens het festival.

Prijzen
Het publiek kiest 10 foto’s. Hieruit worden de drie beste gekozen door een
vakjury. Voor de drie winnaars zijn er mooie prijzen:
1e prijs: Fotoshoot door een professionele fotograaf
2e prijs: Fotocamera
3e prijs: Digitale fotolijst
De winnende foto’s zullen ook worden gepubliceerd in het tijdschrift
Denkraam (www.denkraam.info)

Inzenden
Foto’s (maximaal 3 per persoon) kunnen gemaild worden naar
fotofestival@hotmail.nl Als dit niet mogelijk is kun je de foto op een CD
ROM of SD/CF kaart langsbrengen of opsturen naar het Basisberaad. Stuur
naast de foto een titel, een verhaaltje,met je naam, adres en telefoonnummer
mee.

Ingezonden foto’s kunnen gebruikt worden voor exposities
gedurende de Week van de Psychiatrie 2011 en publicatie op de websites
www.basisberaad.nl / www.ggzplaza.nl en het tijdscrhift Denkraam.

Uiterste inzenddatum: 21 maart 2011

Zorgbelang - afdeling Basisberaad, Westblaak 5a, 3012 KC Rotterdam
Tel: 010 4665962 || www.basisberaad.nl || fotofestival@hotmail.nl
Het fotofestival ‘Waardevolle zorg’ wordt georganiseerd als onderdeel van de Week van de
Psychiatrie 2011 door Zorgbelang Zuid-Holland afdeling Basisberaad
in samenwerking met cliëntenraden en organisaties in de regio Rijnmond
Gepost door op Geen opmerkingen:

Er is in het kabinet geen draagvlak voor de bekrachtiging van het VN-Verdrag voor mensen met een beperking.

CG-Raad

Kabinet wil af van VN-Verdrag
29-03-2011Er is in het kabinet geen draagvlak voor de bekrachtiging van het VN-Verdrag voor mensen met een beperking. Dat heeft staatssecretaris Veldhuijzen van VWS laten weten aan de Chronisch zieken en Gehandicapten Raad (CG-Raad). De CG-Raad is geschokt, omdat het kabinet blijkbaar geen waarde hecht aan de rechten van mensen met een beperking.


Als het VN-Verdrag bekrachtigd zou worden, komen mensen met een beperking sterker te staan. Ze kunnen dan veel beter hun recht afdwingen om aan de samenleving mee te doen. Bijvoorbeeld als het gaat om werk, onderwijs en de toegankelijkheid van openbaar vervoer en gebouwen. Vandaag, 29 maart, is er in Utrecht de manifestatie VN-Verdrag Waarmaken met 1100 mensen die de roep om de bekrachtiging onderstreept.


Niet morrelen aan rechten

Volgens de CG-Raad is de bekrachtiging van het VN-Verdrag juist in deze tijd van groot belang. Dit kabinet morrelt aan de rechten van mensen met een beperking. 'De aanspraken op zorg worden steeds meer afgebroken, het onderwijs aan kinderen met een beperking staat onder druk en op de Wajong en de sociale werkvoorziening wordt binnenkort hard bezuinigd', aldus Ad Poppelaars, directeur CG-Raad die één van de sprekers is op de manifestatie.


Uitstel, geen afstel!

Vier jaar geleden ondertekende Nederland het VN-Verdrag, maar stelt de bekrachtiging ervan sindsdien uit. Daarmee steekt Nederland slecht af bij de andere 99 landen die het verdrag al hebben bekrachtigd , vindt de CG-Raad. 'Het VN-Verdrag vraagt niet het onmogelijke; geen asfaltering van natuurgebieden of sloop van monumenten. Als je vooraf bedenkt hoe een voorziening toegankelijk kan worden gemaakt, zijn veel minder kosten te verwachten dan bij aanpassingen achteraf.'


Meer over het VN-Verdrag in Wij werken aan - Recht
Ander nieuws in rechter kolom of Actueel
Gepost door op Geen opmerkingen:

VCP presenteert eenvoudig leesbaar boekje over de Wmo [2593] | Persberichten

VCP presenteert eenvoudig leesbaar boekje over de Wmo [2593] | Persberichten

VCP presenteert eenvoudig leesbaar boekje over de Wmo

29 maart 2011 09:57

Omslag Wmo-boekje‘Met de Wmo doet iedereen gewoon mee’

De Wet maatschappelijke ondersteuning eenvoudig verteld

Programma VCP overhandigt op woensdag 30 maart het eerste exemplaar van het boekje ‘Met de Wmo doet iedereen gewoon mee’ aan Conny Kooijman en Wim Drooger.

Zo’n anderhalf miljoen mensen hebben moeite met lezen en schrijven. Zij ondervinden belemmeringen bij het lezen van lectuur, websites en informatieborden. Hierdoor blijven zij onnodig aan de kant staan.

Wmo

De Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) is belangrijk voor mensen met beperkingen. In de Wmo staat hoe gemeenten moeten zorgen dat mensen met een handicap gewoon mee kunnen doen. Bijvoorbeeld door hulp bij het huishouden of hulp bij het omgaan met geld. Maar ook door een rolstoel te verstrekken of taxi-vervoer op maat.

Er wordt veel over de Wmo gepubliceerd. Toch is er maar weinig Wmo-informatie voor mensen die moeilijk lezen. Daarom schreef VCP een eenvoudig leesbaar boekje over de Wmo. In het boekje staat hoe mensen hulp kunnen vragen bij de gemeente en hoe zij mee kunnen praten over de Wmo.

TPresentatie Wmo-boekjeoegankelijke informatie

Het boekje ‘Met de Wmo doet iedereen gewoon mee’ is gemaakt voor mensen die moeite hebben met lezen en begrijpen. Mensen met verstandelijke beperkingen hebben meegelezen en geadviseerd. Het boekje bevat korte zinnen, grote letters, verhelderende illustraties en pakkende voorbeelden.

Presentatie

Op 30 maart overhandigt Cor Langedijk, directeur VCP, de eerste exemplaren van het boekje aan twee vertegenwoordigers van organisaties van en voor mensen met verstandelijke beperkingen: Wim Drooger, directeur van Platform VG en Conny Kooijman, directeur van de LFB. Dit gebeurt tijdens een discussiebijeenkomst over de Wmo, georganiseerd door Platform VG.

VCP

VCP is een organisatie die zorgt voor zichtbare invloed van mensen met een beperking op lokaal beleid. VCP streeft naar een samenleving waarin iedereen mee kan doen, ongeacht ziekte of handicap. Een op de zes Nederlanders is ziek of gehandicapt. Programma VCP is een initiatief van CG-Raad en Platform VG. Meer informatie over VCP op: www.programmavcp.nl

Verder lezen

Gepost door op Geen opmerkingen:

De patiënt als gast

De patiënt als gast

harrietmessing | 31 maart 2011 at 9:33 am | Tags: Jan Gunnarsson, klant centraal, klantvriendelijkheid, marktwerking zorg, TEDxMaastricht, verpleeghuis, verzorgingstehuis, welbevinden, ziekenhuizen, zorgcommunicatie, zorgmarketing | Categories: Klant centraal in zorg, Omdenken in de zorg, Samenwerking in de zorg, Teamfunctioneren en verbeteren, Zorgcommunicatie, Zorgmarketing | URL: http://wp.me/p13LZt-gm

Jan Gunnarsson is bekend van zijn boeken over Hostmanship – De kunst mensen het gevoel te geven dat ze welkom zijn. Hij is een van de sprekers op TEDxMaastricht 4 april aanstaande. In zijn boek pleit hij ervoor klanten of patiënten als gast te zien en te behandelen. Gastvrijheid is naar zijn mening een keuze die uitgaat van in zorgzaamheid verantwoordelijkheid nemen voor het geheel. Vanuit begrip, liefde en gulheid ongevraagd en spontaan geven. Daarbij gaat het erom anderen te dienen en niet jezelf.

Jan Gunnarsson

Gunnarsson’s concept om klanten of patiënten als gast te zien en te behandelen is zeker bruikbaar in de zorg. Het concept ‘gast’ en ‘gastvrijheid’ kennen we immers ook in ons persoonlijke leven. Het concept ‘klant’ staat veel verder van ons af. Denken vanuit gasten in plaats van patiënten of cliënten kan gemakkelijker zorgen voor de attitudeverandering die in de zorg nodig is.

Dienende houding

Gunnarsson onderscheidt zes aspecten aan ‘hostmanship’. Aan de basis ligt de dienende houding. Echte ‘hosts’ leggen eer in het dienen van anderen. Ze doen alles wat in hun vermogen ligt om een ander te helpen en zijn ervan overtuigd dat het succes van de ander zal terugslaan op henzelf. Het is een keus anderen te dienen in plaats van jezelf. Dat gebeurt van uit zelfbewustheid, niet vanuit een gevoel ondergeschikt te zijn. Deze houding zit vaak in de details, in de kleine dingen en gebaren.

Oog voor het geheel

Een gast ziet jouw organisatie als een geheel. Wat je als werknemer doet beïnvloedt dat beeld positief of negatief. Ook Gunnarsson spreekt in dit kader, net als Fred Lee, over het geven van een voorstelling, het creëren van een totaalervaring. Daarin probeert iedereen de gast een zo positief mogelijke ervaring te geven door te weten wat diens verwachtingen zijn en door ‘scripting’ en ‘staging’ boven verwachting te performen. Ook Gunnarsson ziet net als Lee dat organisaties waarin deelverantwoordelijkheden belangrijker zijn dan het geheel dit niet voor elkaar zullen krijgen. Nodig daarvoor zijn gedeelde verantwoordelijkheid en vrijheid voor werknemers om te experimenteren en te improviseren als het op gastvrijheid aankomt. Gunnarsson pleit uiteraard in dit kader ook voor interne gastvrijheid ten opzichte van collega’s.

Dialoog

Als je erop let, is het opvallend hoe weinig mensen in dialoog zijn met elkaar. Feedback van klanten of collega’s wordt maar al te vaak gepareerd met een debat over waarom de ander ongelijk heeft of met een discussie over of de ander wel gelijk heeft. Gastvrijheid betekent dat je een dialoog aangaat over het waarom van de feedback van de ander om zijn probleem te doorgronden en te komen tot een bevredigende oplossing. Actief luisteren behelst openen (Vertel!), luisteren, samenvatten/confronteren, doorvragen, analyseren/beoordelen, maatregelen treffen en afsluiten. Daarbij is het van belang om op meer te letten dan woorden alleen. Stiltes, intonatie, lichaamshouding, kortom non-verbale communicatie zegt vaak meer dan woorden.

Verantwoordelijkheid

Gunnarsson stelt dat werknemers voor de gast werken, niet voor de baas. Hiermee bedoelt hij niet dat werknemers zomaar alles kunnen doen. Hij bedoelt dat werknemers aan de kant van de gast moeten gaan staan, de organisatie door diens ogen moeten bekijken. Van hieruit kunnen ze zich dan een beeld vormen wat van hen wordt verwacht, wat de wensen van de gast zijn. Wat ze kunnen doen waardoor de gast van hun medewerking kan profiteren. Ook hier speel weer de notie van het geheel: belofte is belofte (van de organisatie) ongeacht of deze (wellicht zelfs abusievelijk) in een folder of door een collega is gedaan. Moet de gast betalen voor de fout of ga je voor minimale frictie en heeft de gast altijd gelijk. Sommige zeer succesvolle organisaties gaan daarin heel ver. En als je gaat voor behoud van relatie – wat in het geval van een gast voor de hand liggend lijkt – heeft de gast inderdaad altijd gelijk. Klachten zijn immers de beste basis voor het opbouwen van een duurzame relatie, mits je ze goed oplost. Kan gastvrijheid ook vervallen? Ja, zegt Gunnarsson: als gasten zich misdragen en respectloos met jou omgaan.

Hostmanship

Consideratie

De Nederlandse vertaler van het oorspronkelijk Zweedse boek heeft in dit hoofdstuk gekozen voor het woord ‘consideratie’. De term wordt uitgelegd als: het menselijke zien in de ander, zonder oordeel en uit liefde. Ongevraagd geven uit begrip: jezelf, je tijd, kracht en persoonlijkheid. Zelf zou ik hier voor compassie gekozen hebben. Consideratie, wat zoveel betekent als hoogachting, inschikkelijkheid / toegeeflijkheid, vind ik te hol. Mooi vind ik dat Gunnarsson terecht opmerkt dat compassie/consideratie de eigen dankbaarheid heeft als bron van het uit gulheid geven.

Kennis

Gunnarsson roept op om naar de wereld en anderen te kijken met de nieuwsgierigheid en verwondering van een kind. Dat betekent ook de moed hebben om te experimenteren en dus fouten te maken. Gunnarsson spreekt hier van durven mislukken, maar volgens mij mislukken projecten, niet mensen. Die maken alleen fouten. Op organisatieniveau betekent dit durven loslaten en mensen laten leren van fouten zodat ze zich kunnen ontwikkelen. En om open te staan voor mensen die mogelijkheden en kansen zien die anderen nog niet kunnen zien.

Jezelf welkom heten

Gunnarsson roept in zijn boekje werknemers op tot zelfreflectie. Waarom doe je wat je doet. Wat zou je doen als je jouw hart zou mogen volgen. Als jouw baan de droombaan is, zet je dan vraagtekens bij wat je zegt en doet en hoe dit overkomt op anderen? Ben je in het moment, ben je jezelf, ben je authentiek? Ben je gastvrij naar jezelf, geef je gul aan jezelf wat je nodig hebt? Hier gaat het bij uitstek om de passie van mensen die in de zorg werken om werkelijk de ander te helpen. Die passie is gebaat bij organisaties die hun werknemers ook als gast behandelen.

NB. Recent verscheen de Engelse editie van Gunnarsson’s boekje ‘From boss to host – The art of welcoming leadership’. Dit gaat nader in op het concept van hostmanship in het leiden en managen van organisaties. Dit boekje zal ik in een van mijn volgende blogs nader belichten.

© 2011 Harriët Messing

Voeg een reactie toe

Gepost door op Geen opmerkingen:
Abonneren op: Posts (Atom)