Taboe?
Ooit je been gebroken? Of de eerste signalen van reuma opgemerkt? Heb je geaarzeld om hiervoor hulp te zoeken? Getwijfeld of je familie en vrienden wel zou durven vertellen wat je meemaakte? Kon je plaatsen wat je overkwam? Kreeg je vreemde reacties op je ziekte van je werkgever en collega’s? Voelde je je schuldig omwille van je ziek zijn? Durfden je kinderen op school te vertellen wat er aan de hand was?
Stop nu met lezen. Spoel de vragen terug. Vervang je beenbreuk en reumaklachten door een psychiatrisch ziektebeeld naar keuze: depressie, angststoornissen, schizofrenie, …
Blijven je antwoorden dezelfde?
Is het niet al te gek dat er nog steeds een wereld van verschil bestaat tussen ‘ziek’ en ‘ziek’, is dit aanvaardbaar terwijl een kwart van de bevolking ooit te maken krijgt met ernstige psychische problemen?
http://www.sad.be/tegek/over-te-gek
woensdag 13 april 2011
maandag 11 april 2011
'Schizofreniepatiënt moet pillen slikken' - Binnenland | Het laatste nieuws uit Nederland leest u op Telegraaf.nl [binnenland]
'Schizofreniepatiënt moet pillen slikken' - Binnenland | Het laatste nieuws uit Nederland leest u op Telegraaf.nl [binnenland]
ma 11 apr 2011, 14:21
| lees voor 'Schizofreniepatiënt moet pillen slikken'
UTRECHT - Als schizofreniepatiënten na een psychose stoppen met het gebruik van medicijnen, is de kans erg groot dat ze opnieuw een psychose krijgen. Dat concludeert psychiater Geartsje Boonstra in haar proefschrift, waarop ze dinsdag promoveert aan het UMC Utrecht. Haar conclusie is zuur voor schizofreniepatiënten, die namelijk graag willen stoppen met medicijngebruik als ze hersteld zijn.
Boonstra volgde de afgelopen twee jaar twintig patiënten die voor het eerst een psychose hadden gehad. Negen van hen bouwden het medicijngebruik af. Bijna iedereen kreeg binnen negen maanden opnieuw een psychose. „Daarop hebben we besloten dat het niet veilig genoeg was om door te gaan met het onderzoek.”
Antipsychotische medicijnen gaan vaak gepaard met flinke bijwerkingen, zoals gewichtstoename, sufheid en vlakkere emoties. Het was al bekend dat er een grote kans is op terugval als iemand meerdere psychoses heeft gehad en daarna de medicatie afbouwt. „Nu weten we dat dit dus ook al na de eerste psychose het geval is”, aldus de onderzoekster.
Schizofrenie is een chronische ziekte, ongeveer 1 procent van de Nederlanders lijdt hieraan. Met medicatie kunnen de symptomen echter goed worden onderdrukt.
Autisten in de kou, autigroepen op de tocht !
Blogs - Onderwijs - TROUW
Autisten in de kou, autigroepen op de tocht !
Een pervasieve ontwikkelingsstoornis, een beetje een modernistische term. In het engels "a pervasive development disorder". Dat klinkt al een stuk duurder. Wat dat is, een pervasieve ontwikkelingsstoornis? dat is een ontwikkelingsstoornis die diep ingrijpt in alle ontwikkelings-gebieden van een kind.
We hebben het dus niet over een kind wat dyslectisch is. (wat overigens voor ieder kind ook een persoonlijk drama is omdat je wereld een stuk ingewikkelder wordt) We hebben het over kinderen die op alle gebieden van hun ontwikkeling problemen hebben.
Autisme is zo'n stoornis.
Autisme werd vroeger gemakshalve een "contactstoornis" genoemd. Alle kinderen die je niet aankeken werden op één hoop geveegd: autisme!!!
Als een kind af en toe stond te fladderen: autisme!!!
Als een kind wat wiebelde voor het raam: autisme!!!.
De diagnose was snel gesteld, vooral door ongestudeerde nitwits als ambtenaren en politici.
De laatste 30 jaar is er echter onnoemelijk veel onderzoek gedaan naar de stoornis. Onderzoek naar de oorzaak, naar verschijningsvormen en naar de manier om er mee om te gaan.
Doordat de diagnostiek een enorme vlucht heeft genomen, zijn er de laatste jaren steeds meer kinderen als "autistisch" gediagnosticeerd.
Dat is niet voor niks gebeurd. Allerlei gedrag en uitingsvormen kunnen duiden op een autistische stoornis. Daar wordt uiterst zorgvuldig onderzoek naar gedaan, waar dan een diagnose uit kan komen.
Het bijzondere aan autisme is dat geen twee kinderen hetzelfde zijn. je kan zo maar 8 kinderen met een officiële diagnose autisme in een groep hebben terwijl het alle 8 volstrekt verschillende en bovendien onvergelijkbare kinderen zijn. Ze hebben wel wat gemeen, o zeker wel. Het zijn namelijk allemaal kinderen. Kinderen dus, die recht hebben op goed onderwijs, een goed gezinsleven en uitzicht op een goede toekomst.
Omdat we dat willen, zijn veel van deze kinderen aangewezen op het speciaal onderwijs. De situatie met de kinderen met ASS, een autistische stoornis, is een heel bijzondere. Er zou eigenlijk een "auti-cluster" moeten zijn, cluster 5 of zo. Dat is er niet, en de kinderen met ASS zitten eigenlijk in ieder cluster.
In cluster 2 als de communicatieproblemen voorliggend zijn, in cluster 3 als het niveau van functioneren bepalend is en in cluster 4 als het gedrag bovenliggend is.
In al de clusters is ondertussen veel expertise opgebouwd. De ene werkt met TEACHH, de ander werkt niet met TEACHH en de derde werkt met een beetje TEACHH, maar het gebeurt met veel compassie, en het bijzondere is: overal staat het kind centraal. Het gaat nergens om de leerkracht, de directie of de school, het gaat altijd en overal om het kind.
Bijna overal wordt er met veel structuur gewerkt. Die is nodig om het chaotische wereldje van de autist te organiseren. Binnen de structuur wordt ze geleerd om betekenis te gaan verlenen aan hun omgeving, zodat ze minder afhankelijk worden van fysieke , visuele en verbale ondersteuning.
Om kinderen zo te kunnen begeleiden moeten leerkrachten vaak aan zichzelf voorbij en tegen hun natuur ingaan: een kind met autisme heeft helemaal geen behoefte aan een knuffel of aan een arm om de schouder, terwijl de juf of meester dat wel zou willen. Een kind troosten wat is gevallen werkt vaak niet, en corrigeren kan soms alleen fysiek door het kind te fixeren om hem of haar daardoor naar je terug te kunnen halen.
Deze scholen hebben zich jaren het schompes gewerkt om deze omgeving te creëren, vaak tegen de klippen op. Klassen moesten kleiner dan dat ze gefinancierd werden; 8 kinderen met een leerkracht en een klassenassistente was al naadje, meer kon echt niet. Er is door de scholen geïnvesteerd, er zijn wachtlijsten ontstaan omdat ouders zien dat dit onderwijs, dit professioneel ingerichte onderwijs, passend is voor hun kind en zelfs de enige plek waar hun kind naartoe kan om onderwijs te ontvangen.
Onderwijs? Ja zeker, want er wordt op al die scholen keihard gewerkt op basis van een handelingsplan, er wordt gewerkt met onderwijsdoelen, en er wordt overal aan gewerkt om de kinderen zo ver mogelijk te brengen en zoveel mogelijk doelen te behalen.
De laatste jaren zijn er zelfs kinderen met autisme geplaatst met een indicatie MG, wat staat voor "meervoudig gehandicapt", vaak met een laag niveau en daardoor grote gedragsproblemen. Dat kon door samenwerking met de zorg, door een AWBZ of het laatste jaar het "compensatiebudget" in te zetten. Daardoor zie je soms groepen met 6 of 7 kinderen die begeleid worden door soms wel drie professionals. Niet omdat het gezellig is maar omdat het moet.
Het vooruitzicht voor deze groep kinderen, kinderen met meervoudig complexe problematiek met autisme, is niet rooskleurig met dit kabinet. Door de voorgenomen bezuinigingen op het speciaal onderwijs staat het onderwijs, het gespecialiseerde onderwijs voor deze kinderen echt op de tocht.
Dat staat op de tocht doordat we niet alleen te maken hebben met klassenvergroting. In een stad als Rotterdam, waar de verbijsterde school is gevestigd, hebben we ook nog eens een populatie die voor 60% uit allochtone kinderen bestaat. Die hebben naast hun autisme ook nog eens een andere culturele achtergrond en een andere thuistaal. Het budget voor die kinderen wordt ook in één keer afgeschaft, waardoor een gewone school voor ZMLK zo maar met een korting van 25% te maken krijgt. Dit geldt voor bijna alle scholen waar kinderen met autisme hun onderwijs krijgen.
De bezuinigingen zijn zo ingrijpend dat we er niet komen met "een kindje erbij" in een groep. Er valt substantieel assistentie weg, zodat de groepen niet meer dubbel bezet kunnen zijn. Dit is echt godsonmogelijk, alleen al voor de veiligheid van ons personeel. Verder valt er een groot deel van de ondersteuning weg: de logopedie wordt minder, minder psycholoog in de school, geen interne begeleiding meer en zelfs de locatieleiding valt weg als achterwacht omdat ze een deel van haar taak voor de klas moet. Als er een kind "ontploft", wat dagelijks gebeurt, kunnen we de veiligheid van personeel en kinderen in die situatie niet garanderen. Dat betekent dat het soms beter zal zijn om een kind thuis te laten dan naar school te laten komen. Erg? Jazeker, met dank aan het kabinet Rutte.
Zet dan meer AWBZ-zorg in, hoor ik u denken. Dat is ook al wegbezuinigd, en de compensatiemaatregel hoort bij de 300 miljoen bezuiniging, die valt ook weg in 2012.
De minister zegt dat er geen reden is die aangevoerd kan worden waarom er nu al kinderen geweigerd zouden moeten gaan worden.
De scholen die werken met kinderen met autisme zijn natuurlijk geen "Gekke Henkie". Er staan zo maar 25 kinderen op de wachtlijst, maar plaatsing kunnen ze wel vergeten. We voelen ons soms net Peppie en Kokkie. Je plaatst een ongelooflijk moeilijke doelgroep, kinderen bloeien op, ouders blij, maar vervolgens kunnen wij de kwaliteit en het onderwijs niet meer bieden en de veiligheid van de kinderen niet meer garanderen.
Niet doordat we niet willen, maar gewoon omdat we van deze regering het geld niet meer krijgen. Groepen van 8 zijn echt geen overbodige luxe. De minister heeft onze "auti-afdeling" bezocht, maar we hebben dat volstrekt verkeerd aangepakt.
We hebben juist door extra inzet er voor gezorgd dat ze groepen heeft gezien waar de kinderen lekker aan het werk waren en waar rust heerste. Goed, ze kreeg een krat met speelgoed naar haar hoofd, maar daar krijgen de leerkrachten vast nog wel een brief over; dat zal ze wel onbeschoft hebben gevonden.
Sommige kinderen kunnen echt alleen maar leren om te functioneren door ze één op één te benaderen, door ze immens intensief te begeleiden naar hun toekomst met, nu nog, een goed perspectief.
Dat valt allemaal weg.
Schande, mevrouw van Bijsterveldt, meneer Elias en mevrouw Ferrier, DRIEWERF SCHANDE.
Geplaatst door de VERBIJSTERDE BAAS
www.wijzijnverbijsterd.nl
Trefwoorden: onderwijs, autisme, speciaal onderwijs, passendonderwijs, bezuinigingen, bezuinigingen onderwijs, down syndroom, zmlk, downers, syndroom van down, autisten, ASS
woensdag 6 april 2011
Zorgzwaartepakketten geven cliënten niet meer regie
MEE Drenthe
Zorgzwaartepakketten geven cliënten niet meer regie |
| Bron : Platform VG |
| Datum : 1-4-2011 |
| Cliënten die in zorginstellingen wonen ervaren nog niet de beloofde effecten van zorgzwaartepakketten. Het zorgzwaartepakket beschrijft per doelgroep welke zorg iemand nodig heeft. Cliënt en zorgaanbieder maken vervolgens afspraken over de specifieke invulling van de zorg, opdat die past bij de persoonlijke voorkeuren van de cliënt. Lang niet alle cliënten hebben in de praktijk de regie. Cliënt nog niet meer regie De zorg blijft hetzelfde Hoe verder Project Zorgzwaartepakketten in de praktijk |
Hoe we genezen van de bipolaire stoornis: ego-dood en het einde van ‘normaal’ « Psychose Anders : Een Geestelijke Benadering
Hoe we genezen van de bipolaire stoornis: ego-dood en het einde van ‘normaal’ « Psychose Anders : Een Geestelijke Benadering
Hoe we genezen van de bipolaire stoornis: ego-dood en het einde van ‘normaal’
Posted on 3 april 2011 by sharonvanharen
INTRODUCTIE
Sean Blackwell houdt zich al jaren bezig met de connectie tussen spiritueel ontwaken en ‘psychoses’ (Zie ook: Psychose of Spiritueel Ontwaken?) en in het bijzonder in relatie tot de DSM-4 diagnose bipolaire stoornis. Inmiddels heeft hij redelijk wat bekendheid gekregen voor zijn werk en heeft hij samen met zijn vrouw vier mensen intensief begeleid door hun acute psychose.
Dit jaar nemen ze samen wekelijks deel aan bijeenkomsten met enkele psychiaters en psychologen die verbonden zijn aan het ‘Hospital Das Clinica’s’ in Sao Paolo. (het grootste ziekenhuis van Zuid-Amerika) Momenteel is dit ziekenhuis bezig de relatie te herzien tussen geestelijke gezondheid en spiritualiteit.
Als je meer wilt weten over Sean en zijn werk, kijk dan eens op: www.bipolarorwakingup.com.
HOE WE GENEZEN VAN DE BIPOLAIRE STOORNIS: EGO-DOOD EN HET EINDE VAN ‘NORMAAL’
Door: Sean Blackwell (met dank aan Jan Ott voor de oorspronkelijke vertaling van de video)
(Bewerkt door Sharon)
Wat betekent het precies om te genezen van een bipolaire stoornis? Volgens ons huidige medische model, betekent ‘genezen van iets’ in de eerste plaats dat je oorspronkelijk in een gezonde, ‘normale’ staat verkeerde en dat je vervolgens ziek werd en in een ongezonde, abnormale staat terechtkwam. Het doel van alle geneeskunde is je te helpen herstellen van je ziekte door je terug te brengen naar je oude ‘normale’ staat. Gewoonlijk wordt dit bewerkstelligd door het voorschrijven van medicatie, het uitvoeren van een operatie of beide. Dus vanuit het perspectief van de moderne geneeskunde – en in het bijzonder de psychiatrie – betekent genezen je weer ‘normaal’ krijgen.
Maar wat is ‘normaal’ precies? In de loop van de geschiedenis is onze definitie van wat normaal is erg veranderd. Meestal was het in het verleden zo dat als je niet ‘normaal’ was binnen de culturele grenzen van wat normaal was, je gezien werd als vreemd, kwaadaardig of gek.
Homoseksualiteit werd door de American Psychiatric Association tot 1973 beschouwd als een ziekte van de geest. En als je rond 1850 een ontsnapte slaaf was, werd je gediagnosticeerd met de geestelijke stoornis ‘drapetomanie‘; een mentale ziekte die slaven motiveerde om van hun meesters te willen vluchten. Volgens dr. Samuel Cartwright was de remedie tegen drapetomanie “duiveluitdrijving door zweepslagen”.
Het enige dat niet veranderd is, is waar de moderne geneeskunde werkelijk om gaat: je weer normaal krijgen ongeacht aan welke ziekte je lijdt. Maar wat als genezen niet noodzakelijk zou betekenen je weer normaal krijgen?
Wat als genezing transformatie zou betekenen? Dus niet je naar de staat terugbrengen waarin je ooit verkeerde maar feitelijk naar een nieuwe conditie die beter is dan hoe je eerst was?
Als er één ding is dat ik geleerd heb tijdens het bestuderen van de bipolaire stoornis, is het dat genezen niet zozeer gaat om het herstellen van je geestelijke ziekte maar vooral om het transformeren van het zogenaamd ‘normale leven’ dat je eerst leidde.
Het is namelijk voor de meeste mensen juist hun normale leven dat hen in eerste instantie ziek maakte. Het is niet zozeer dat normaal zijn slecht is, maar tot nu toe heeft elke samenleving die ooit heeft bestaan gefunctioneerd vanuit een beperkt niveau van bewustzijn.
En omdat het je samenleving of cultuur is die voorschrijft wat normaal is, is normaal zijn altijd minder dan ideaal geweest. Ik zal je enkele voorbeelden geven: magisch denken dat ervoor zorgt dat mensen geloven dat hun rituelen of taboes een direct effect hebben op werkelijke gebeurtenissen wordt op Wikipedia als symptoom genoemd van de schizotypische persoonlijkheid terwijl oude stammen en dorpsbewoners wereldwijd op deze manier denken.
Ook kinderen lijden wereldwijd aan de geestelijke aandoening ‘magisch denken’ omdat alle kinderen hun ontwikkeling op deze manier beginnen. Waarom denk je dat ze allemaal dol zijn op Harry Potter?
Dus vanuit deze beperking hebben zowel mensen die in stammen leven als kinderen magische gedachten. Eveneens vanuit beperking maar in iets mindere mate, beschouwt de moderne psychiatrie deze vorm van denken bij volwassenen als een teken van een geestesziekte terwijl in werkelijkheid magisch denken voor alle mensen op bepaalde niveaus van bewustzijn* volledig normaal is.
Op het traditionele niveau van bewustzijn, zijn racisme en intolerantie volstrekt normaal. Omdat ze niet in staat zijn voorbij de ego-grenzen van hun eigen cultuur te kijken, beschouwen degenen op dit niveau mensen buiten hun eigen groep als enigszins inferieur, onbetrouwbaar of misschien zelfs als kwaadaardig en creëren op deze manier zelf veel kwaads.
In feite is de kans groot dat overal ter wereld waar je regionale conflicten aantreft, racisme en intolerantie de oorzaken zijn van het probleem. Terwijl veel postmoderne mensen hun best doen om racisme en intolerantie te bestrijden, is dit gedrag in feite normaal voor mensen op het traditionele niveau van bewustzijn.
Op het moderne niveau van bewustzijn, hebben mensen grotendeels hun magisch denken en intolerantie achter zich gelaten maar hun kijk op het leven is nog steeds beperkt. Niet zozeer vanwege een gesloten geest maar vanwege een gesloten hart.
Voor de moderne mens draait het leven om succes wat op werkgebied inhoudt, doen wat nodig is om te laten zien hoe goed je presteert met als resultaat dat bedrijfsfraude en het liegen dat daarmee gepaard gaat gewoon gevonden wordt op het moderne niveau van bewustzijn.
Enron, Citibank, BP en de meeste grote – zo niet alle – farmaceutische bedrijven en zelfs Apple zijn allemaal schuldig bevonden aan bedrijfsfraude evenals duizenden andere bedrijven wereldwijd. Dit komt doordat op het moderne niveau van bewustzijn doen wat nodig is om te concurreren, zelfs als dit het bedriegen en voorliegen van klanten inhoudt, volkomen normaal gevonden wordt.
Dus hoewel men waarschijnlijk geen hekserij beoefent, is de normale, moderne persoon nog altijd ver verwijderd van het ideaal omdat men op dit niveau van bewustzijn blind is voor de spirituele gevolgen van zijn daden. We zien hier door slechts enkele voorbeelden te geven, dat wat als normaal gezien wordt door de tijd heen verandert en dat wanneer we evolueren in bewustzijn, ‘normaal’ ertoe neigt te verbeteren.
Echter, het ‘normaal’ van vandaag, vertegenwoordigd door het moderne niveau van bewustzijn, is nog steeds verre van ideaal en voor de meeste van ons, is dat het ‘normaal’ waarin we leven.
Om terug te komen op het medische model: wat als het helpen genezen van een bipolaire stoornis niet betekent je weer normaal krijgen maar betekent je te helpen evolueren naar een beter ‘normaal’?
Je kunt een traditioneel denkend persoon helpen groeien naar het moderne niveau van bewustzijn, je kunt iemand die functioneert op het moderne niveau helpen om te werken aan de zaken die hem weerhouden van het postmoderne denken of je kunt iemand vanuit het postmoderne niveau begeleiden wanneer hij / zij zich opent voor het ‘Power of Now’ niveau.
Als je het op deze manier bekijkt, gaat genezing van de mentale stoornis hand in hand met het versnellen van de persoonlijke bewustzijnsevolutie van de persoon die in een crisis verkeert met als verschil dat we dit nu helemaal niet als een crisis hoeven te beschouwen maar meer als een unieke kans voor de ziel om niet alleen te genezen maar ook om te evolueren.
Wanneer we het meer specifiek bekijken, vertegenwoordigen al deze verschillende niveaus van bewustzijn een bepaalde manier van hoe we onszelf en de wereld zien en dit is waar ons ego voor een groot deel uit bestaat.
Om te genezen van een mentale stoornis, moet de persoon het oude, achterhaalde en beperkte ego loslaten en zich openen voor het onbekende. Wat ik bedoel met de Ego-dood, is het laten sterven van oude gewoontes, zodat de nieuwe een kans krijgen.
Deze ego-dood is geen kleinigheid – het voelt letterlijk alsof je ervoor kiest te sterven – en dit is wat het zo moeilijk maakt. Om te evolueren van je huidige staat, zal de stap voorwaarts hoogstwaarschijnlijk voelen als een confrontatie met de dood.
Er is nog een ander aspect dat het doorleven van je bipolaire proces kan helpen en dat is het besef dat alle ‘normale’ mensen op de één of andere manier emotioneel onderdrukt en / of getraumatiseerd zijn waardoor de kwaliteit van hun leven dagelijks beïnvloed wordt.
Of je nu werd mishandeld in je jeugd of dat je vader gewoon te streng voor je was, het dagelijks meedragen van enige emotionele pijn maakt deel uit van ‘normaal zijn’.
Op dezelfde wijze dat het doormaken van een acute psychose je ego kan openen, kan dit mysterieuze proces je ook helpen bij het zeer snel loslaten van je eigen persoonlijke trauma en onderdrukkingen. Maar om deze ervaringen los te kunnen laten, moeten ze herbeleefd worden in het moment. Dus net als bij de confrontatie met de ego-dood, kan deze traumaverwerking een zeer moeilijk proces zijn dat veel begeleiding vereist.
Ik hoop dat je nu inziet dat genezing van een bipolaire stoornis niet betekent ‘je weer normaal krijgen’ zoals de moderne geneeskunde ons wil laten geloven maar je beter dan normaal krijgen of tenminste beter dan hoe je eerst functioneerde.
Het betekent het loslaten van trauma en emotionele verdringing en het openen van je ego zodat je je meer op je gemak zult voelen met jezelf en je plaats in de wereld. En vanuit dit perspectief hoeven we je acute psychose niet noodzakelijk als een ramp te beschouwen maar eerder als een kans op genezing. Niet van je mentale stoornis maar genezing van je zogenaamd normale leven.
Er is één ding dat ik hieraan nog wil toevoegen: in een perfecte wereld zou het begeleiden van mensen door hun episode de beste manier zijn om van de stoornis te genezen maar op dit moment, in 2011, zijn er niet veel mensen of klinieken die je daarbij zouden kunnen helpen.
Het lijkt daarom op een bepaalde manier alsof ik je aanmoedig om te vliegen terwijl we geen luchthavens hebben! En dat is het probleem. Maar dat gezegd hebbende, is er gelukkig nog genoeg reden voor hoop. Met name in Europa is de Soteria-beweging sterker aan het worden.
Er zijn inmiddels een paar kleine klinieken geopend om mensen te helpen hun psychotische episode uit te werken en in North-Carolina is onlangs het Fires Creek Centrum geopend. Het Fires Creek Centrum is de eerste kliniek ter wereld met de intentie mensen door hun ervaringen van een ‘Spiritueel Noodgeval’ of spirituele crisis te helpen. Zelfs instellingen zoals het ‘Hospital Das Clinica’s', het grootste ziekenhuis van Zuid-Amerika, herziet momenteel de relatie tussen geestelijke gezondheid en spiritualiteit.
Dit jaar zullen mijn vrouw en ik deelnemen aan wekelijkse bijeenkomsten met een aantal psychiaters en psychologen van het ‘Hospital Das Clinica’s’ om over dit onderwerp te discussiëren.
In mijn sociale netwerk ‘Wake the Planet’ zijn er inmiddels meerdere mensen die geleidelijk hun medicatie hebben afgebouwd waarbij ze gedurende het proces een aantal technieken ontdekten die hen hierbij hielpen. Iedereen heeft een verschillend pad gekozen maar door het gebruiken van diverse benaderingen, hebben ze een geleidelijke weg gevonden om zichzelf te genezen zonder acuut psychotisch te hoeven worden.
Deze benaderingen zal ik nader toelichten in mijn volgende video. Bij deze wil ik graag de leden van mijn sociale netwerk ‘Wake the Planet’ bedanken voor hun donaties en energie waardoor deze video tot stand kon komen. (Voor details over hoe je deel kunt nemen, zie: www.bipolarorwakingup.com)
* Sean baseert de niveaus van bewustzijn op de theorie van de Spiral Dynamics.
Filed under: Algemeen
maandag 4 april 2011
Landelijk Platform GGz - Psychiaters rennen € 11.065 bij elkaar voor LPGGz
Landelijk Platform GGz - Psychiaters rennen € 11.065 bij elkaar voor LPGGz
Psychiaters rennen € 11.065 bij elkaar voor LPGGz
31 maart 2011
'We practice what we preach'
Meer bewegen is goed voor body & mind, daar valt niet meer over te twisten en is daarom een standaardonderdeel van menig therapie. Om het goede voorbeeld te geven, rennen psychiaters al drie jaar mee met de sponsorloop van het NVvP-voorjaarscongres. Niet alleen psychiaters hebben deze keer hun beste beentje voorgezet; ook de 'kopstukken' van de NVvP en het LPGGz lieten zien dat sport verbroedert. Zo liepen Peter Niessink, directeur van het NVvP, en Marjan ter Avest, beide voor het eerst mee.
De vorstelijke opbrengst van maar liefst € 11.064,61 komt geheel ten goede aan het Landelijk Platform GGz. Uit handen van NVvP voorzitter Rutger Jan van der Gaag (links op de foto) ontving Marjan ter Avest (midden) de checque. Rechts: Peter Niesink.
De warming up in de hal.
Psy: Cliënten willen hulpverleners die out of the box denken
Psy: Cliënten willen hulpverleners die out of the box denken
Cliënten willen hulpverleners die out of the box denken
In verschillende ggz-instellingen in de regio Midden Holland zijn sinds februari ‘verbetermuren’ te vinden. Hier kunnen cliënten opschrijven wat zij waardevolle zorg vinden. Alle reacties zijn tijdens de Week van de Psychiatrie verzameld en worden aangeboden aan directies en cliëntenraden.
De verbetermuren zijn een initiatief van Zorgvragers Organisatie GGZ Midden Holland (ZOG MH). ‘Voor de Week van de Psychiatrie hebben we een speciale werkgroep opgericht’, vertelt directeur Petra van Buren. ‘We wilden dat cliënten een bijdrage konden leveren aan het thema van dit jaar: Waardevolle Zorg. Toen ontstond het idee om bij verschillende instellingen grote posters op te hangen. Daar konden cliënten briefjes opplakken, waar zij hun positieve ervaringen op hadden geschreven.’
Gratis advies
Met deze ‘verbetermuren’ hoopt ZOH MH duidelijk te kunnen maken wat cliënten als waardevolle zorg ervaren. Van Buren: ‘We hebben deze week alle reacties verzameld en maken daar weer een eigen poster van die we aan de directie van de instellingen en cliëntenraden aanbieden. Zie het maar als een gratis advies. Om te voorkomen dat er verder niets met deze ervaringen gebeurt, hebben we afgesproken om verschillende punten uit te zoeken en deze op de agenda van het overleg van de cliëntenraden te zetten. Ook wordt het een vast item op onze “speerpunten conferentie” en komen we in januari opnieuw met de werkgroep bij elkaar om te kijken wat er met de verbeterpunten is gedaan.’
Aandacht en gelijkwaardigheid
Omdat er in 25 instellingen een verbetermuur was te vinden en er veel reacties zijn binnen gekomen, weet Van Buren nog niet precies wat de uitkomsten van de actie zijn. ‘We hebben nog iets meer tijd nodig om een duidelijk overzicht te maken. Maar wat mij is opgevallen bij het verzamelen van de reacties is dat onderwerpen als aandacht, voldoende tijd en gelijkwaardigheid veel voorkomen.’
Als familielid opgevangen
Jolanda Lemstra, crisiskaart consulent bij ZOG MH, heeft alvast enkele reacties van de verbetermuren uitgezocht. Zo schreef een cliënt: ‘Het is fijn dat je door hulpverleners als een familielid wordt opgevangen. Dat heeft me sterker gemaakt en mij het vertrouwen in mensen terug gegeven. Een ander wenste: 'Gezelligheid, harmonie, een thuisgevoel en een eigen plek’, en een derde: ‘Hulpverleners die out of the box werken’. (HE)
Klik hier voor meer informatie over de Week van de Psychiatrie.
Klik hier voor de website van ZOG MH
©Psy, 01-04-2011
Abonneren op:
Posts (Atom)