vrijdag 25 maart 2011

SZN, werkbezoek in Stadskanaal.

SZN, Take Off Stadskanaal - Hyves

Take Off Stadskanaal

Gisteren waren Tasso en Marleen vd Kolk (Federatie Opvang) op werkbezoek in Stadskanaal. Daar spraken zij met gemeente Stadskanaal en Vlagtwedde. En een hulpverlener van Elker. Een uitgebreide werkbezoek rapportage zal eind april volgen via www.takeoffjongeren.nl

foto: Twee Take Off woningen in Stadskanaal
Vooruitlopend kunnen we wel enkele snelle bevindingen melden:
De Take Off -achtige woningen worden begeleid door Elker Jeugd- en Opvoedhulp onder de naam begeleid wonen. In Stadskanaal gaat het om woningen met maximaal 3 jongeren.
Er wordt intensief samengewerkt tussen gemeente en provincie in het kader van het ' gebiedsprogramma'. Ook ongeindiceerde jongeren worden opgevangen.
De rol van de corporatie beperkt zich tot het beschikbaar stellen van de woning, het werkgedeelte / dagbesteding wordt vooral opgepakt door de gemeente via het UWV en evt later een reintegratiebureau zoals Radar.
video: Patricia, een jongere die deelneemt aan het begeleid wonen traject, legt uit wat beleid wonen inhoudt.

Bekijk ook de werkbezoeken in Emmen en Zwolle


Take Off Emmen

Gisteren waren wij voor het project Take Off op pad in Emmen om te kijken hoe de voorziening daar is opgezet en hoe alles verder verloopt. Opvallend is dat het “zwerfjongerenhuis” dat initieel volgens het Take Off concept is opgezet, een andere variant heeft gekregen in de vorm van cluster wonen. Dit houdt in dat er niet 3 tot 7 zwerfjongeren bij elkaar wonen, maar een jongere met 2 oudere clienten van het Leger des Heils.

Momenteel werken wij een inhoudelijk en uitgebreider verslag van ons bezoek voor zowel op deze site als de projectsite www.takeoffjongeren.nl.

zwerfjongeren exposeren hun ‘hele hebben en houen’

Welkom bij Take Off

Home
zwerfjongeren exposeren hun ‘hele hebben en houen’

Op donderdag 24 juni opent Stichting Zwerfjongeren Nederland (SZN) in Fifteen haar Amsterdamse expositie in het kader van de campagne Je hele hebben en houen in een tas.
Hiermee wil SZN aandacht vragen voor de 6.000 zwerfjongeren in dit land. Typerend voor zwerfjongeren is, dat zij niet van andere jongeren te onderscheiden zijn. Afgezien van een hele grote tas waarin hun ‘hele hebben en houen’ zit.

De campagne die nu door verschillende grote en kleine steden in heel Nederland trekt, werd door HKH Máxima in Rotterdam geopend.
De opening in Amsterdam wordt door ambassadeur Peter Faber opgeluisterd en de expositie hangt tot december in Fifteen.

Vanaf 25 juli zal de expositie ook Den Haag aandoen. Tegelijkertijd met een andere, zeer bijzondere fototentoonstelling die door zwerfjongeren zelf is gemaakt. Deze zwervende jongeren uit het Haagse hebben met wegwerpcamera`s hun (eigen) slaap- en hangplekken gefotografeerd.
Ook deze jongeren willen hun leven veranderen en hebben daarbij nog steeds veel ondersteuning nodig. SZN organiseert samen met deze jongeren tijdens de afsluiting van de expositie op 16 augustus, een jongerendebat. Daarbij zal het gaan over de verbetering van beleid voor dak- en thuisloze jongeren.
De foto’s worden dan ook geveild en het hiermee opgehaalde geld zal ten goede komen aan nieuwe projecten die de Haagse jongeren zelf hebben bedacht.

Tassen expositie Amsterdam

Wanneer: 24 juni t/m december 2010

Waar: Restaurant Fifteen, Amsterdam

Tassen expositie Den Haag

Wanneer: 25 juli t/m 16 augustus 2010

Waar: Atrium (Gemeentehuis Den Haag), Den Haag

woensdag 23 maart 2011

Rechtsbescherming voor mensen met beperking moet veel beter!-www.zorgelijk.nl/zorgconsument

Rechtsbescherming voor mensen met beperking moet veel beter!-www.zorgelijk.nl/zorgconsument

Zorgelijke Topics

Recht

zorgelijk_zorgconsument_recht

Ratificatie VN-Verdrag voor rechten van mensen met een beperking.

Reageer op onze stelling en deel uw visie: “Aan uw recht hangt een fors prijskaartje”

U heeft een functiebeperking maar u wilt wel gelijkwaardig aan de samenleving kunnen deelnemen. Dat gaat niet vanzelf. U heeft rechten die u daarbij helpen. Maar die schieten vaak tekort op die momenten die er toe doen. Bijvoorbeeld als de NS niet automatisch de noodzaak ziet om sanitaire voorzieningen in een nieuw treinstel aan te brengen. Of als de woonboulevard uw gehandicapte kind de toegang weigert tot de ballenbak.

Het draait om de rechten die u als mens bezit. Al in 2006 heeft de Verenigde Naties (VN) een verdrag opgesteld, die uw rechten regelt. Dit Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap is door 21 landen ondertekend. Ondertekening verplicht een land ervoor te zorgen dat mensen met een (functie)beperking gelijkwaardig aan de samenleving kunnen deelnemen. Het gaat hierbij om onderwijs, gelijke behandeling, toegankelijkheid van de fysieke ruimte en toegankelijkheid van informatie. Het gaat er ook om dat alle ministeries en beleidsmakers zich samen bekommeren om uw belangen. Het zogenaamde ‘inclusieve beleid’ blijft dan niet langer een ongrijpbaar ideaal.

Het is nu alweer vier jaar geleden dat Nederland het verdrag ondertekende. Maar het verdrag is nog steeds niet vertaald in noodzakelijke wet- en regelgeving. Eerst moet het Kabinet het VN-Verdrag bevestigen. Dat heet met een mooi woord “ratificeren”. Het Kabinet-Rutte streeft ernaar om het VN-Verdrag nog dit jaar te ratificeren. Belangenorganisaties vragen zich af of het Kabinet zich werkelijk zal houden aan die toezegging. Dat klinkt zorgelijk.

Nu Nederland a heeft gezegd moet ze volgens belangenorganisaties ook b zeggen. De vraag is of het kabinet uw rechten daadwerkelijk gaat regelen door het VN-Verdrag te ratificeren. Daar hangt namelijk een fors prijskaartje aan. Het concreet regelen van wet- en regelgeving is relatief eenvoudig. Maar het betekent dat de maatschappij daadwerkelijk zal moeten investeren in de inclusieve samenleving. Dat zal zeker niet kunnen met monopoly-geld.

Op 29 maart organiseert De Coalitie voor Inclusie in de Jaarbeurs in Utrecht de Manestatie VN-Verdrag Waarmaken. kijk voor inschrijven en het volledige programma op www.vnverdragwaarmaken.nl

Vertel ons uw zorg of ervaring. Wat moet er volgens u veranderen?

Reageer via het forum

vrijdag 18 maart 2011

Agenda 22

Programma Lokale Versterking - agenda 22

Agenda 22

Agenda 22 wordt regelmatig genoemd in Wmo-verband. Maar wat is Agenda 22? Waar dient het voor en wat is de relatie met de Wmo? Hieronder een toelichting op Agenda 22 met bijbehorende brochures.

‘Mensen met een functiebeperking hebben van de maatschappij soms meer ondersteuning nodig om dezelfde levensomstandigheden te bereiden dan andere burgers. Deze ondersteuning mag nooit beschouwd worden als een privilege: het is een recht van elk mens.’ Dit was het uitgangspunt bij het opstellen van de 22 Standaardregels en Agenda 22.

De 22 Standaardregels

De Verenigde Naties en alle lidstaten (waaronder Nederland) aanvaarden in 1993 unaniem ‘de 22 VN Standaardregels Gelijke kansen voor mensen met een handicap’. Afgekort worden deze meestal de 22 Standaardregels genoemd. Het doel van deze regels is dat mensen met functiebeperkingen dezelfde kansen krijgen als andere burgers. De Nederlandse overheid is verplicht om de Standaardregels uit te voeren.

Agenda 22

Agenda 22 is een uitwerking van de Standaardregels. De Agenda beschrijft een methode om in elke gemeente beleid te maken vanuit de 22 Standaardregels. Concreet houdt dit in: beleid maken door op een gelijkwaardige manier samen te werken met de belangenorganisaties en gebruik te maken van de kennis en ervaring van ervaringsdeskundigen.

Naast het maken van beleid kunnen gemeenten en lokale belangenorganisaties ook als gelijkwaardige partners het lokale voorzieningenpakket doorlichten. Bovendien kan de gemeenten Agenda 22 gebruiken als instrument om participatie in het kader van de Wmo vorm te geven.

Relatie met de Wmo

‘Gehandicaptenbeleid’ is niet alleen een zaak voor de Wmo. Agenda 22 houdt op alle beleidterreinen rekening met mensen die een beperking hebben. Het specifieke ‘gehandicaptenbeleid’ zal daarmee uiteindelijk veel beperkter worden. Anders gezegd: hoe meer er rekening wordt gehouden met mensen met een beperking in het algemene beleid (Agenda 22), hoe minder er gecompenseerd hoeft te worden voor individuen (Wmo).

Bijvoorbeeld: als het openbaar vervoer beter toegankelijk is, hoeven rolstoelgebruikers geen gebruik te maken van een rolstoelbusje dat speciaal voor hen moet rijden.

Het uiteindelijke doel van zowel Agenda 22 als de Wmo is het aantal beperkingen dat mensen ondervinden in de maatschappij, te verminderen.

Meer informatie

  • ‘Beleidsontwikkeling voor mensen met een functiebeperking – instructies voor gemeenten’, CG-raad (76 pag.). opent in een nieuw venster Download toon HTML-versie van het document
  • ‘Hoe gemeenten de 22 Standaardregels kunnen toepassen in gemeentelijk beleid voor mensen met een functiebeperking’, CG-raad (8 pag.). opent in een nieuw venster Download toon HTML-versie van het document
  • ‘Bijvoorbeeld…’, een gids van de VNG met succesvolle voorbeelden van lokaal geïntegreerd beleid voor chronisch zieken en gehandicapten (86 pag.). opent in een nieuw venster Download toon HTML-versie van het document

Week van de Psychiatrie

Week van de Psychiatrie

GGZ DRENTHE

Openingsmiddag
Week van de Psychiatrie

De Week van de Psychiatrie (28 maart – 2 april)
heeft dit jaar als thema ‘Waarde-volle zorg’.


De Cliëntenraden van GGZ Drenthe organiseren voor cliënten vanuit alle divisies een feestelijke opening van de Week van de Psychiatrie op maandag 28 maart. Dit jaar vindt de opening plaats in Emmen, in het Theater De Muzeval aan de Boermarkeweg 43.

Programma

13.30 uur Zaal open

14.00 uur Welkom door de voorzitter van de Cliëntenraad van
Zuid-Oost Drenthe

14.05 uur Opening door Hans van der Sluis,
divisiedirecteur Zuid-Oost Drenthe

14.10 uur Optredens van:


De cabaretgroep “De Zorgzamen”


De band Asman


De band van Luuk Pieters met Drentse liedjes

Tussendoor zijn er pauzes met hapjes en drankjes

16.00 uur Afsluiting door de voorzitter Clientenraad Zuid-Oost

Er wordt voor vervoer vanuit Assen en Beilen gezorgd.

Graag voor vrijdag 18 maart opgeven!

Vanuit Assen bij cliëntenraad Noord: (0592-33)4089 ;

vanuit Beilen bij Cliëntenraad Zuidwest (0593-535)331

Voordracht: "Zorg om mensen"

Inleiding:
Gisteren heb ik bij de Netwerkbijeenkomst "Beter door MEEr samenwerking" van MEE Drenthe, kennis mogen maken met Jo Hermans die een inspirerende lezing gaf, daarom wil ik geïnteresseerden bij deze kennis laten maken met zijn site.

Voordracht: Zorg om mensen
Hij gaf zijn visie op "Zorg om Mensen"en biedt van daaruit een inspirerend toekomstperspectief. Zijn benadering richt zich op "empowerment" van ieder mens, waabij betrokkenen en relaties in het netwerk van het gezin (systeem) volop participeren.
Deze aanpak (wraparound-benadering) is wijkgericht en gaat uit van intersectorale samenwerking.



Jo Hermanns - Home

Deze website geeft informatie over het werk van Jo Hermanns, deeltijdhoogleraar Opvoedkunde aan de Universiteit van Amsterdam, bijzonder hoogleraar op de Kohnstammleerstoel aan de Faculteit der Maatschappij- en Gedragswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam (UvA), bijzonder lector 'werken in justitieel kader' aan de Hogeschool Utrecht (HU) en zelfstandig en onafhankelijk adviseur op het terrein van jeugdbeleid en jeugdzorg bij H&S Consult.

Actueel:

Op 13 januari 2011 is het rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid verschenen over kindermishandeling met fatale afloop waarin zware kritiek wordt geuit op de jeugdzorg. Jo Hermanns gaat hier in Nieuwsuur nader op in. Klik hier voor het fragment. Klik hier voor het rapport.

Nu online: website met informatie over het onderzoek naar Parent Management Training Oregon (PMTO) binnen de pleegzorg. Dit programma coacht pleegouders in hun rol als opvoeder in geval van complexe gedragsproblemen bij het pleegkind. Vanuit de Universiteit van Amsterdam wordt er onderzoek gedaan naar de effectiviteit van het opvoedingsondersteuningsprogramma PMTO binnen de pleegzorg i.s.m. pleegzorginstelling De Rading, Utrecht. Zie ook de UvA-site.

5 januari 2011, interview in het Haarlems Dagblad over de Heemsteedse zedenzaak.

Op 2 november 2010 zijn de resultaten gepresenteerd van een verkenning naar de huidige aandacht voor de toekomst van kinderen met een functiebeperking in de periode van de geboorte van deze kinderen tot twaalf jaar. Het rapport Meedoen leer je door mee te doen is gepubliceerd door de opdrachtgever ZonMw i.s.m. CrossOver. Klik hier voor het persbericht. Klik hier voor het rapport.

Klik hier voor een volledige lijst van publicaties.

Psy: Klokkenluider Spijkers krijgt steun in strijd tegen politiek misbruik psychiatrie

Psy: Klokkenluider Spijkers krijgt steun in strijd tegen politiek misbruik psychiatrie

Klokkenluider Spijkers krijgt steun in strijd tegen politiek misbruik psychiatrie

Twintig jaar geleden klopte Fred Spijkers, klokkenluider van Defensie, aan bij het Nederlandse kantoor van de mensenrechtenorganisatie Global Initiative on Psychiatry. ‘Ik ben ervan overtuigd dat Defensie hem willens en wetens heeft willen gek verklaren’, zegt GIP-directeur Robert van Voren.

Fred Spijkers. Beeld: Frank Ruiter

Opnieuw overweegt Spijkers een herzieningsverzoek in te dienen bij de Centrale Raad van Beroep. Hij wil dat de hoogste bestuursrechter erkent dat Defensie heeft geprobeerd hem te psychiatriseren door onder meer de diagnoses van psychiaters te vervalsen. Onlangs publiceerde Psy een onthullend interview met Spijkers en met psychiater Van Tilburg over deze zaak van politieke psychiatrisering. Ook nu wil Spijkers weer een beroep doen op het GIP om hem te ondersteunen. Algemeen directeur Robert van Voren is daar toe bereid. ‘Wij zullen hem zeker helpen.’

Eind vorig jaar oordeelde de Centrale Raad van Beroep dat ze de psychiatrisering van Spijkers door Defensie niet bewezen achtte. Wat vindt u van die uitspraak?
‘Dat is onzin. Ik weet nog goed dat Spijkers in 1991 naar ons kantoor kwam, met twee tassen vol met documenten. Vrij snel werd het ons duidelijk dat het in zijn geval om een serieuze zaak ging. Je zou kunnen zeggen dat hij in een kafkaësk conflict met Defensie verwikkeld was. Voor ons was dat reden om gedurende twee jaar een dag per week een medewerker voor zijn zaak vrij te maken. We zaten wel met een lastig dilemma. In onze strijd voor de dissidenten in de voormalige Sovjet-Unie en Oost-Europa hadden we de steun van de Nederlandse overheid hard nodig. Anderzijds was onze eerste doelstelling: de bestrijding van politiek misbruik van de psychiatrie. En als zich dan zo’n geval in Nederland voordoet, moet je hier ook die strijd aangaan. We hebben toen een rapport over de zaak Spijkers uitgebracht, en dat loog er niet om. Ik ben ervan overtuigd dat Defensie hem wetens en willens heeft proberen gek te verklaren. Wat er met Spijkers is gebeurd, dat is Nederland op z’n smalst. Ik vind het werkelijk schokkend dat geen enkele minister tot nog toe gezegd heeft: dit moet afgelopen zijn.’

In de daaropvolgende jaren had u meermalen contact met de toenmalige minister Joris Voorhoeve (VVD). Had hij niet beloofd een punt achter deze zaak te zetten?
‘Hij heeft me wel gezegd dat hij het uit zou zoeken. Maar de waarheid is dat hij daar nooit gevolg aan heeft gegeven. Ik denk dat hij binnen het ministerie tegen een muur is opgelopen en daar niet doorheen is gekomen. Voor mij was dat een gigantische teleurstelling. Ik kende Voorhoeve uit de strijd tegen de psychiatrisering van de dissidenten in de Sovjet-Unie. Hij was precies, eerlijk en recht door zee. Toen hij minister werd, dacht ik dat hij die zaak wel zou oplossen. Niet dus. Maar de eerdere minister van Defensie, Relus ter Beek (PvdA), was nog een graadje erger. Die kende ik ook – en eigenlijk gold dat toentertijd voor zo’n beetje alle politici in Nederland – van de dissidentenbeweging. Van hem heb ik nooit een reactie op mijn brieven gehad. Ik was misschien wat naïef. Al die politici hadden grote woorden als het over het politiek misbruik van de psychiatrie in de Sovjet-Unie ging. Maar hier gaven ze niet thuis. Duidelijk een staaltje van met twee maten meten.’

Wat vindt u van de houding van Defensie om nog altijd geen open kaart te spelen over haar pogingen om Spijkers te psychiatriseren?
‘Het betekent twee dingen. Het ministerie is een gesloten circuit; mensen worden daar afgedekt. Als ze zouden erkennen dat er mensen gerommeld hebben, komt de cultuur van de hele organisatie in een slecht daglicht te staan. Zo zien ze dat bij Defensie, vermoed ik. En ze hebben kennelijk ook nog altijd niets geleerd van het verleden. Anders hadden ze allang hun excuses gemaakt. Maar dat zou in hun ogen weer zware consequenties voor de hele organisatie hebben.’

Verbaast het u dat dit soort praktijken – het vervalsen van psychiatrische rapporten en het moedwillig psychiatriseren van een medewerker – ook in Nederland voorkomen?
‘Ik vind dat niet zo vreemd. Dat kan overal gebeuren. Met de psychiatrie kun je nu eenmaal iemand vrij makkelijk diskwalificeren. Wel ben ik verbaasd dat Nederland zo klein kan zijn en zo’n zaak zo lang kan duren. Er lijkt maar geen eind aan te komen. En ook begrijp ik niet dat men niet beseft hoeveel negatieve publiciteit Defensie hiermee over zich afroept. Bovendien, hoeveel kost dat niet, al die processen – die ze ook nog verliezen – en al die advocaten?’
Inmiddels hebben de Tweede Kamerleden Angelien Eijsink (PvdA) en Jasper van Dijk (SP) vragen gesteld aan de minister van Defensie over de psychiatrisering van Spijkers. (MvK)

Lees hier het interview met Fred Spijkers: Ineens zat ik in de afdeling mattaklap

Lees hier het interview met psychiater Willem van Tilburg: Schokkend dat mijn psychiatrisch rapport herschreven is


© Psy 14-3-2011